by ivan wolffers | May 20, 2016 | Weekboek van Ivan Wolffers
Op de dag dat ik 68 werd kroop ik tegen haar aan om te schuilen voor alles wat ik nog niet weet maar zeker zal gaan komen. Ze streelde mijn lichaam en zette de tijd stop ergens tussen het moment dat ik haar leerde kennen en de woorden die soms driftig opvliegen omdat...
by ivan wolffers | May 15, 2016 | Weekboek van Ivan Wolffers
“Ik wil dat iedereen over mijn dood praat,” zegt een vrouw in een interview in de Guardian. Zestien jaar geleden hoorde ze dat ze een dodelijke ziekte heeft, haar einde komt steeds dichterbij. Haar levenspartner en kinderen lijden met haar mee. “De dood is de olifant...
by ivan wolffers | May 7, 2016 | Weekboek van Ivan Wolffers
Dagen achter elkaar heb ik met de foto’s die ik in Sumatra maakte gewerkt. Ze moeten naar de vormgeefster van ons boek. Als ik ze langs zie komen herinner ik me elke bocht in de weg en het uitzicht dat daarna komt, de glimlach drie kilometer verderop van de man die...
by ivan wolffers | Apr 29, 2016 | Weekboek van Ivan Wolffers
Toen ik op de autoradio hoorde dat Prince was overleden had ik niets aan alle woorden die ik tot mijn beschikking had en zweeg mijn pen. Kon ik maar gitaar spelen. Steeds vaker mis ik de woorden om mijn werk naar behoren te doen. Steeds vaker hoor ik een stemmetje in...
by ivan wolffers | Apr 22, 2016 | Weekboek van Ivan Wolffers
Hij had op zondag zijn eerste Marathon gelopen en had de overwinnaarsglimlach van iedereen die na 42 kilometer en 195 meter de finishlijn overkomt nog op zijn gezicht. Het detail van de juiste afstand is belangrijk, want als we eraan gaan is het in de laatste meters....
Recent Comments