by ivan wolffers | Sep 8, 2017 | Weekboek van Ivan Wolffers
Op een dag toen de zon nog streng toezicht hield over de zomer, de kinderen op verre campings wild speelden en hun ouders toekeken terwijl ze met spiksplinternieuwe vrienden een glaasje Chardonay dronken, las ik een boek op een terras dat overgelaten was aan oudere...
by ivan wolffers | Sep 1, 2017 | nieuws
Vijftien jaar lang heb ik me verzet tegen de doem van de kankerdiagnose over mijn leven. Ik wilde zelf de baas zijn en dat stelletje rebelse cellen in mijn lijf de kans niet geven om te bepalen wie ik ben en wat ik met de rest van mijn dagen moet doen. Ik beken dat ik...
by ivan wolffers | Aug 26, 2017 | Weekboek van Ivan Wolffers
Wij studeerden in Utrecht – Marion klinische psychologie, ik geneeskunde – en woonden in een klein huis in de Vogelenbuurt. “Schattig,” zeiden de mensen die bij ons op bezoek kwamen. Wij dachten dat ze dan ons huisje bedoelden, maar nu ik dit schrijf, vraag ik me af...
by ivan wolffers | Aug 18, 2017 | Weekboek van Ivan Wolffers
Eén keer was mijn moeder met me mee geweest om me te leren hoe ik naar de grote speeltuin aan de Noorderwierweg moest lopen, maar daarna ging ik altijd alleen. De tweeling die vier jaar na me geboren werd, eiste nu eenmaal al haar tijd op. In mijn linkerhand klemde ik...
by ivan wolffers | Aug 4, 2017 | Weekboek van Ivan Wolffers
Midden in de nacht werd ik door iemand hard van achteren geschopt. Onmiddellijk werd ik wakker en keek verbolgen om. Daar lag Marion in diepe rust. Misschien heb ik wel af en toe een schop onder mijn kont nodig, maar liever niet van degene die mij het beste kent. De...
Recent Comments