Week 13 -2006 Het is niet meer zo gemakkelijk om een man te zijn. Uit onderzoek blijkt dat mannen tegenwoordig een probleem hebben met hun body-image. Ze zijn niet wie ze willen zijn. Buik en benen vormen het grootste probleem, maar er zijn ook mannen die een hekel aan hun hele lichaam hebben. Logisch natuurlijk als je een belangrijk deel van de dag overspoeld wordt met afbeeldingen van eigentijdse helden. Goed betaalde afgetrainde atleten van rond de dertig die elke week hun doelpunten zetten, sneller schaatsen dan als werkelijk zinvol beschouwd kan worden en belachelijke afstanden fietsen om aan het slot van de koers ook nog het voorwiel net voor dat van anderen over een krijtstreep op de weg te duwen. Natuurlijk hebben zij geen buik en goed ontwikkelde bovenbeenspieren. Dat mannen zelf steeds geconfronteerd worden met beelden van perfect gebouwde mannen is nog tot daaraan toe. Erger is dat hun geliefden het zien en niet kunnen verhullen dat ze ook liever een atleet of filmster in bed zouden hebben. Maar liefst een kwart van de mannen gaat daarom naar de sportschool door het gezeur van hun partner. Ze liegen over wat ze daar allemaal presteren en ze liegen ook over hun gewicht als daarnaar gevraagd wordt. Plastisch chirurgen doen goede zaken. De cijfers van de American Society of Plastic Surgeons van 2005 laten zien dat ze nog altijd vooral vrouwelijke klanten hebben, maar mannen zijn in opmars. Liposuctie, neuscorrectie en borstvergroting vormen de topdrie. Maar ook de vaginale verbouwing wordt langzaam maar zeker wat populairder. Daarbij worden de spieren een beetje ingekort en het loshangende vel verwijderd. Weer zo goed als nieuw. Bilimplantaten. Het lijkt me of je de rest van je leven altijd op een kussen zit. En speciaal voor mannen: de borstspiervergroting. Goede resultaten zonder bezoek aan de sportschool. Mensen knutselen wat af. In Surabaya en Rio de Janeiro, waar de jongens die vrouw willen zijn natuurlijk niet het geld hebben voor een bezoek aan zo'n chirurg, doen ze het zelf. Bilvergroting om een mooie ronde vrouwelijke achterzijde te verkrijgen bereik je door het inspuiten van wat bekertjes siliconen. Soms moet er een paar liter in om het gewenste effect te krijgen. Ook de dijen kun je zo wat voller maken. Mollige knieën, dat is ook erg gewild. Niemand zit nog in het lichaam waar hij thuis hoort. Mensen zijn op zoek naar wie ze willen zijn. Ik word dit jaar 58. Ik heb geleerd te zeggen "Ik hoop dit jaar 58 te worden", want alles is tijdelijk. Dat geldt zeker voor de verpakking waarin we onze ziel vervoeren als we hier rondwandelen. Vaak betrap ik me erop dat ik mensen zeg dat ik me jong voel. Als ik erg overdrijf zeg ik dat ik nog steeds achttien ben omdat mijn verlangens en dromen nog de zelfde zijn. Schrijven, reizen en een meisje zoals Marion, die over het plein van mijn middelbare school liep met haar vriendinnen. Als ik wat realistischer ben geef ik toe dat ik me wel jong voel, maar ongeveer veertig. Dat was de leeftijd waarop ik alles door begon te krijgen, waarop ik volwassen werd. Op die leeftijd had ik de grote teleurstellingen in mijn leven verwerkt en ik begreep dat er alleen maar meer zouden komen. De topdrie van decepties en wat ik geleerd had is ongeveer als volgt. Dat het een misvatting is dat iedereen het zelfde is, omdat er heel veel lelijke en luie mensen zijn die zich absoluut niet in willen zetten om er samen een mooie wereld van te maken. Dat goed en kwaad niet zo gemakkelijk van elkaar te scheiden zijn als ik altijd dacht en dat het enige dat je kan redden tolerantie is. Dat de grote liefde en de grote strijd vaak niet los van elkaar te zien zijn, omdat de mensen die je echt lief hebt ook degenen zijn met wie het de moeite is tot het bittere einde te argumenteren. De laatste tijd voel ik me wat vaker 54, omdat ik die leeftijd had toen ik hoorde dat ik kanker had, ineens begreep dat er een einde aan alles komt en dat je je neer moet leggen bij wat sterker is. Geen energie verspillen aan wat je toch nooit wint. Het is beter om met je dromen bezig te zijn, dan met je prostaat. De geest heeft nooit dezelfde leeftijd als het lichaam. Het lichaam leidt ons naar waar we niet willen zijn. De geest huppelt er achteraan. Ik zou misschien nog meer moeten rennen om op Brad Pitt te lijken, maar ik doe al veel aan sport. Zou ik uiteindelijk ook niet alleen nog maar met het lijf bezig zijn? Ik schrijf liever een roman. Mijn vader wist dat hij te dik was, maar had zijn eigen manier om het op te lossen. Hij noemde het gewoon anders. "Ik heb geen buik," zei hij met overtuiging. "Ik heb toevallig een grote maag." Wij zijn misleid door het gezegde dat in een gezond lichaam ook een gezonde geest huist. Het is andersom. Vrouwen hebben het van nature ook al niet zo gemakkelijk. Die weten al veel langer dat ze beoordeeld worden op hun lichaam. Ze hebben er sinds kort ook nog een nieuwe ziekte bij. De PSAS. Persistent Sexual Arousal Syndrome. Voortdurende geilheid, die niet verdwijnt als je klaar komt. Het lijkt me heerlijk, maar ik heb geen idee hoe dat door vrouwen met PSAS ervaren wordt. Misschien zitten die vrouwen ook in een verkeerd lichaam. Allemaal verdwaald. Hoe komen we ooit terug bij wie we zijn? Terug