Week 18 -2006 Soms denk ik dat bepaalde berichten mij weten te vinden, mijn adres kennen en me achtervolgen. Waarom zoeken ze mij uit? De economieafdeling van de krant staat boordenvol nieuws, maar ik heb geen idee wat daar beweerd wordt. De wetenschappelijke pagina zou me moeten boeien, maar ik sla hem het liefst over. Maar het hoeft maar even over seks te gaan en het trekt mijn aandacht. In de Verenigde Staten hebben dokter Spada en dokter Shadiack een neusspray ontdekt waarmee ze de wereldgeschiedenis voorgoed zullen herschrijven. Door gebruik van deze neusspray raken vrouwen namelijk seksueel opgewonden. De uitvinders spreken over een uitkomst voor miljoenen vrouwen, want twee op de vijf vrouwen vindt al dat gedoe met penis en vagina niet zo erg interessant. Laat maar! Logisch! In de natuur hoeven vrouwtjesdieren maar een paar een keer in hun bestaan een sterk en gezond mannetje aan te trekken om een paar van hun zaadcellen bevrucht te krijgen. Dan zijn ze verzekerd van nageslacht dat voor ze kan zorgen. Meer is niet nodig. Al die geilheid is verder reuze onhandig. Voor mannetjes ligt het minder voor de hand. Die moeten overal waar ze maar even kunnen hun zaad deponeren in de hoop dat ze eerste kwaliteit zonen en dochters krijgen. Het temmen van de man heeft eeuwen geduurd. Geleidelijk heeft de brave huisvader zich ontwikkeld. Eerst is hem wijsgemaakt dat er niets belangrijker is dan de liefde. En nu wast hij af, gaat met de kinderen naar zwemles, bezoekt ouderavonden en verdiept zich in gevoelens om met zijn partner als er niets leuks op televisie is te kunnen praten. Het is geen gemakkelijk proces geweest, maar met behulp van kerk en opvoeding en een hoop zinvolle wetgeving hebben we het mannetje in de man eronder gekregen. En nu wordt de volgende stap gezet. Vrouwtjes krijgen een neusspray mee in hun handtasje mee en als het ze even uitkomt, dan hup, even spuiten en genieten maar. Bij proeven met ratten waren de vrouwtjesratten zo opgewonden dat ze de mannetjesdieren beklommen. Het kon ze niet snel genoeg gaan. Nog een keer! Ik voorzie massale sterfte van de mannelijke soort: uitgeput en uitgewoond omdat het hart het niet meer aankan, de zo noodzakelijke eiwitproductie het opgeeft en het enthousiasme voor de liefdesdaad omslaat in depressie. Niet weer! Wat mag de naam van dit wondermiddel wel zijn? Wie is er niet nieuwsgierig? Voorlopig gaat het door de wereld als PT141, maar over twee jaar als het overal ter wereld naast de lucifers, de paracetamolletjes en veters in de winkels zal liggen, dan heeft het vast een prachtige naam gekregen. PT141 zorgt voor een flinke golf bloed naar de clitoris, die daardoor op barsten staat en afgekoeld wil worden. Dokter Spana, die ook eigenaar van het bedrijf is dat PT141 heeft ontdekt, maakt zich wel een beetje zorgen over hoe zijn middel in de samenleving ontvangen zal worden. Wat zullen de voorgangers van de grote godsdiensten van dit middel zeggen? Die zijn immers vooral bedoeld om de menselijke seksualiteit onder controle te brengen. Niets plezier; voortplanting daar gaat het om. Als de paus de pil en het condoom verdoemt, dan vrees ik ook het ergste voor deze neusspray. En zullen de groot ayatollah en de imam de seksuele bevrijding van de vrouw wel aankunnen? De directeur benadrukt dat we ons in elk geval geen zorgen hoeven te maken dat PT141 een middel wordt dat door verkrachters en mannen met slechte bedoelingen wordt gebruikt. Je kunt het niet zo maar in een drankje doen en in een interview zegt hij: "The drug can only be administered as a nasal spray - which isn't good for seducers. Sticking it up a girl's nose is hard to do surreptitiously." Ik heb geen idee of hij met opzet deze wat obscene associatie wilde maken, maar ik kan de zin niet lezen zonder dokter Spada bezig te zien met pogingen het in een meisjesneus te steken. En ja natuurlijk, ik moest dat ene woord in het woordenboek opzoeken, maar wat is het een mooi woord en wat ben ik blij dat ik nu weet hoe je 'stiekum' in het Engels zegt. Natuurlijk ben ik tevreden dat ik veel geleerd heb door het artikel en weer helemaal bij de tijd ben, maar de vraag blijft me volgen: hoe komt het dat ik dit lees? Of liever: waarom lees ik dit onmiddellijk als het op mijn bureau terecht komt en krijg ik het al twee weken niet voor elkaar genoeg energie te vergaren om het artikel te lezen over hoe leraren in Amerika yo-yo's gebruiken om kinderen te onderwijzen over de correcte afmetingen van porties voedsel. En ook ben ik nog niet toegekomen aan het nieuws dat British Airlines en Wimbledon overgaan tot de aanschaf van ruimere stoelen omdat de achterwerken van de Engelsen de laatste tijd zo groot geworden zijn. De oude stoelen passen niet meer. Dat blijft liggen, maar de neusspray kan onmiddellijk op mijn onverdeelde aandacht rekenen. Zou ik een enigszins eenzijdige interesse hebben? Terug