Ik vertel graag verhalen en als de familie bijeen is met kerst komt er een onbedwingbare neiging in me op iets anders te vertellen dan oude anekdotes over wat er gebeurde toen we de trein in Lodz misten of de portemonnee gerold werd in de bus tussen Gall en Welligama....

“Heeft u genoeg?” vraagt het meisje dat mijn ontbijt heeft gebracht. Een levensvraag. Mijn glimlach komt vanzelf, ik zeg “Sudah keniang”, ontvang een glimlach terug en ze keert terug naar de keuken. Ik ben de enige gast. Verlegen heeft ze geprobeerd me te vragen...

Het was een straatje van niets. Als twee auto’s elkaar tegenkwamen moesten ze afremmen en mocht een daarvan een vrachtauto zijn dat moest de berm gebruikt worden. In de regentijd was die daarom veranderd in een modderpoel vermengd met weggegooide verpakkingsmiddelen...

Op maandag gaf ik een lezing bij het vijfjarig bestaan van Q-uestion, de stichting voor mensen met Q-koorts. Ik spreek graag voor patiëntenorganisaties, maar ik voelde me deze keer extra vereerd. Je zult het maar meemaken. Eerst is het een ontkende epidemie en daarna...

Ik twijfel en weet niet bij wie ik me aan moet sluiten, bij de mensen die vanuit het diepst van hun hormonen om wraak schreeuwen of bij degenen die zeggen dat alles met liefde moet worden opgelost. Het bloed ligt verdorie op de straten, een man sleept het lijk van...