“Wat fijn dat ik je zie,” zegt mijn moeder. “Je bent zo lang niet geweest.” “Vorige week nog,” antwoord ik onhandig, maar weet dat haar dementerende hersenen niet meer weten wat gisteren, vandaag of morgen, vaak of weinig is. “Ik ben ook blij dat ik jou weer zie.”...

Mannen. Wat was je, wat werd je en wat is er van je overgebleven? Ik zou een gedicht willen schrijven over geslachtsdelen en –kenmerken. Het begint een penis en wat hormonen. Laat ik mijn lied beginnen met die eerste, het meest kenmerkende aan mannen. Er bestaan 17...

Van mijn eerste jaren herinner ik me niets, maar weet er veel over. Foto´s en anekdotes voeden de verbeelding en ik zie een kleine jongen met zijn moeder op een gehuurde bovenwoning. Mijn vader is op de foto´s wel aanwezig, maar in de verhalen juist niet. Zij heeft me...

Het wordt wat teveel en daarom besluiten we een paar dagen te gaan wandelen. Op Schiphol verrichten we de laatste gehaaste handelingen die bij ons te haastige leven zijn gaan horen. Even op de telefoon de mail checken. Zien hoeveel zon, hoe weinig regen ons te wachten...

“Ik heb een hekel aan littekens,” zegt Helena. Ze heeft er een op haar arm veroorzaakt door de derdegraadsverbranding toen ze vijf was en een op haar handpalm doordat ze onder een tegel een worm in een glazen potje probeerde te vangen en het jongetje dat de stoeptegel...