Week 23 -2006 In de wachtkamer van het ziekenhuis lees ik een krant die ik er op tafel vind. Mijn oog valt op een artikeltje dat de voorpagina heeft gehaald: "Impotente patiënt schiet dokter neer. New Delhi - De seksuele frustraties van een impotente Indiër zijn diens arts fataal geworden. De man doorzeefde zijn dokter met dertien kogels, omdat de arts onvoldoende zou hebben gedaan tegen zijn seksuele impotentie." Verontschuldigend wordt er nog aan toe gevoegd: "De seksuoloog was waarschijnlijk een kwakzalver, die nepmedicijnen voorschreef." Hij had er dus blijkbaar zelf om gevraagd. Het kan ons mannen behoorlijk hoog zitten. Moord heb ik nooit overwogen toen ik drie jaar geleden door mijn artsen medicijnen kreeg toegediend die me alle lust benamen. Het ging er immers om dat ik nog wat langer leven wilde en wat is dat vergeleken met wat geilheid? De keus lijkt snel gemaakt te zijn. Maar naarmate het langer duurde ging ik het meer en meer missen en ik was blij dat de behandeling op een goed moment werd gestaakt en ik mijn oude vertrouwde zelf hervond. Als ik nu nooit van mijn leven een geile gek was geweest had ik het natuurlijk niet doorgehad, maar ik kan mezelf niet voor de mal houden. Sommige mannen houden er gewoon erg van. Ik lees de uitkomsten van een onderzoek en begrijp daaruit dat niet iedereen zo'n sterk seksueel verlangen heeft. Dat verbaast me werkelijk, want ik heb altijd in eerlijkheid geloofd. Alles is gelijkelijk verdeeld: talent, intelligentie en ook lust. Maar als we opgroeien leren we er op op onze eigen manier mee om te gaan. Sommigen schamen zich niet voor hun verlangens en genieten ervan. Anderen onderdrukken het juist en ontkennen dat ze lustgevoelens hebben. Een mooie socialistische gedachte: gelijkheid. Mensen zijn echter helemaal niet aan elkaar gelijk en dat is maar gelukkig ook. Kleur en smaak in onze samenleving worden bepaald door de verschillen. En seksuele verlangens worden weer bepaald door de erfelijkheid. Ik zal u verklappen op welk gen dat zit. Onthoud het goed. Het gaat om het DRD4 gen. Uiterst belangrijk! Er bestaan verschillende variaties van dit gen. Het is als een ketting met kralen en de manier waarop de kralen gedraaid zijn is beslissend voor het effect. De mensen die onderzocht werden moesten de volgende vragen beantwoorden: Hoe belangrijk is seks in uw leven? Hoe vaak wilt u neuken? Hoe vaak heeft u seksuele fantasieën? Hoe vaak bent u seksueel opgewonden? Hoe moeilijk is het voor u om opgewonden te raken? Hoe vaak heeft u problemen om een stijve te krijgen of een natte vagina? Het interessante was dat de mensen die op al deze impertinente vragen reuze opgewonden antwoorden gaven, de zelfde variant van het DRD4 gen hadden. Mijn arts kwam me uit de wachtkamer halen voor ons halfjaarlijks ritueel. Natuurlijk, een ontmoeting met hem is altijd aangenaam. We bespreken wereldpolitiek, toenemende arabisering van de wereld, gijzelneming van de Islam door malloten met de meest verschillende achtergronden en het Nederlandse migratiebeleid. Het moment waar het echter tijdens onze afspraken om gaat is wanneer ik mijn broek laat zakken en voorover ga staan. Elke keer weer moet hij vragen of ik wat dieper kan buigen. De eindopening moet echt als een bloem omhoog worden aangeboden. Dan gaat zijn vinger met veel vet naar binnen en vertelt hij me hoe zacht mijn prostaat aanvoelt, zonder knobbels en ook geen harde randjes. Zo maakt hij me intens gelukkig en ik kan mijn broek weer optrekken. "Heb je dat pas gelezen?" vraagt hij. Ik kijk hem vragend aan. "Artsen van het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis beweren dat ze een opzienbarende nieuwe aanpak van prostaatkanker hebben uitgeprobeerd," zegt hij. "Met een extreem hoge dosis antihormoon." Ik blijf vragend kijken. "Ik moest aan jou denken," zegt hij. "Met jou waren we eigenlijk de eerste. De prik in je buik elke drie maanden en de pillen en dan nog wel drie keer per dag. Een extreem hoge dosis en ook nog langer dan een jaar." Nou, ik heb het gemerkt. Elke bijwerking uit de bijsluiter heb ik langs zien komen en het scheelde weinig of ik had mijn artsen vermoord met dertien welgemikte schoten in elk van hen. Zonder enige verontschuldiging, want ze waren niet eens kwakzalvers, maar castreerden me met een diploma. Maar goed dat ik het niet gedaan heb. Want nu heb ik geen knobbels en wel zachte randen en met de opgewonden stand van mijn DRD4 gen is de wereld weer verdomd leuk. Terug