Week 33 -2006 In 1977 stond de groep Baccara lange tijd op de eerste plaats van de hitparade met het nummer 'Yes Sir, I can boogie'. Twee dames in lange avondjurken die net een zangcursus van zes weken hadden afgerond, zongen monotoon de woorden van een onbetekenend lied. Je kreeg elke keer dat 'Yes sir' gedraaid werd het gevoel dat ze het niet zonder vals zingen zouden redden. Ik zette meestal onmiddellijk de radio uit als de plaat te horen werd gebracht, omdat ik me beschaamd voelde als iemand mij met een dergelijk muzikaal wanproduct in verband zou brengen. Via je muziekvoorkeuren kon je immers beoordeeld worden. Daarom kon ik ook maar moeilijk afscheid nemen van mijn Bob Dylan jaren, sleepte de relatie met de zelfmoordmuziek van Leonard Cohen zich lang voort en werd mijn bestaan pas wat vrolijker toen Brian Ferry zich aandiende. Het bleef echter altijd zaak om je met de juiste muziek te associëren. Ja, tegenwoordig kun je rustig doen of Abba en de Beegees geweldige muzikanten waren, maar toen ze nog allemaal leefden en zongen was het niet gepast enthousiast over hun muziek te zijn. Mijn mening over Baccara sloeg om op het moment dat ik met Amerikanen over muziek sprak en ze geweldig moesten lachen om 'Yes Sir, I can boogie'. Had ik dan niet begrepen dat het nummer over seks ging en dat boogie een codewoord voor neuken was? Ik beluisterde de muziek met andere oren: "I can boogie, boogie, boogie. All night long. Yes sir I can boogie. If you stay you can't go wrong". En: "Baby, I want to keep my reputation. I'm a sensation, if you tried me once, you're back for more." Ik geloof dat ik hiermee ook al meteen vrijwel de gehele tekst heb opgeschreven. Die woorden worden eindeloos herhaald. Een open uitnodiging, noemen ze zoiets in het Engels. Ik moest van de week denken aan die twee keurige dames van Baccara toen ik een artikel las in een medisch vakblad. Liedjes met seksueel expliciete teksten brengen jongeren op het verkeerde spoor. Ze hebben sneller seks dan jongeren die nooit naar muziek luisteren of het uitsluitend met K3 moeten doen. Onderzoekers interviewden 1461 jongeren over hun muziekvoorkeuren en volgden ze twee jaar lang. Van degenen die naar al die ondeugende muziek luisterden had na die twee jaar de helft een keer geneukt, terwijl dat bij de sloompjes iets meer dan een kwart was. Eén van de bollebozen die jongeren bestuderen zegt dat gedurende de tienerjaren het impulscontrolecentrum in de hersenen net in aanbouw is en dat je dan dus beter niet naar zondige muziek kunt luisteren. Hij is hoofd van het National Institute on Media and the Family in de Verenigde Staten en kan het natuurlijk weten. Bij dat centrum heeft men trouwens van alles voor ons uitgezocht. Zo laat men weten dat veertig procent van de muziek voor jongeren verwijzingen heeft naar romantiek, seksualiteit en seksueel gedrag. Omdat ze per dag gemiddeld anderhalf tot tweeëneenhalf uur met de MP3-speler op hun hoofd zitten, lopen die arme kinderen enorm gevaar om geslachtsziekten op te lopen. Hoe ben ik erin geslaagd ooit veilig door mijn tienerjaren heen te komen? Wat had ik niet allemaal voor ziekten kunnen krijgen van de muziek waar ik van hield! Toen de dames Baccara hun liedjes zongen was overigens ik al bijna dertig. Die twee in die avondjurk hebben me niet zo gevormd. Maar de enorme arrogantie waarmee Mike Jagger zong "I've got you under my thumb" was niet al te vrouwvriendelijk en zou als ik het hoofd van dat Nationale Instituut zou moeten geloven, zorgen dat ik voorgoed een negatief beeld over vrouwen kreeg en dus niet geschikt ben voor een behoorlijke langdurige relatie. En dan alle verwijzingen naar wat voor het gemak geestverruimende middelen werd genoemd. Tot in den treuren zijn we erop gewezen dat 'Lucy in the Sky with Diamonds' wel heel toevallig met de letters L, S en D begint. Het kan niet anders of het lied gaat over het gebruik van psychedelica. En 'Electrico banana' was toch zeker een verwijzing naar het roken van gedroogde bananenschillen, want daar zou je zo geweldig high van worden. Hoeveel jongeren zijn door dat lied niet verslaafd aan de banaan geraakt? Minder bekend was dat het lied 'Love in vain' bij een kleine verandering van een enkele letter in vain een heel andere betekenis krijgt. Liefde in de venen is een open invitatie tot het spuiten van allerlei middelen, geestverruimend of niet. Zouden nu alle jongeren die toen naar dit lied luisterden hardnekkige junkies zijn geworden? Net als nu alle brugklassers ongeneeslijk seksverslaafd dreigen te raken? De wetenschappers vinden dat ouders hun mening moeten geven over welke muziek hun kinderen mogen kopen en waar ze naar mogen luisteren. Hoe komen wetenschappers toch zo dom, vraag ik me wel eens af. Begrijpen ze dan niets van de echte wereld waarin mensen werkelijk leven? We zijn altijd op zoek naar boeken, muziek, vrienden die reflecteren waar we mee bezig zijn. Die een wereld representeren waarin we ons thuis voelen. Daarom is onze muzieksmaak ook zo belangrijk. Niet alleen omdat we onszelf daarmee profileren, maar ook omdat we er herkenbaar door worden voor mensen die met hetzelfde bezig zijn. Jongeren gaan niet neuken omdat ze die muziek gehoord hebben, maar ze luisteren naar die muziek omdat ze al zo erg bezig zijn met romantiek en seksualiteit. Ze herkennen hun eigen belangstelling en zijn blij dat ze daarin niet alleen zijn. En ze raken niet zo snel in de war door die stereotypen, maar ze leren langzaam maar zeker de werkelijkheid kennen en door die stereotypen heen te kijken. In Nederland hebben we het voordeel dat misschien wel jongeren, maar hun ouders geen idee hebben wat er precies in het Engels wordt gezongen. Ik was immers aanvankelijk ook blind voor de opwindende inhoud van 'Yes sir I can boogie'. De rest van de wereld blijkbaar niet, want Baccara verdiende een plek in het Guinness Book of Records met de vermelding dat ze met 16 miljoen verkochte singles, de best verkopende vrouwengroep tot dat moment waren. Inmiddels kijk ik ook met heel andere ogen naar de overige liedjes van die keurige dames. Er zijn weinig woorden nodig om ondeugende teksten te zingen. Wat zou de diepere betekenis van 'Koochie-koo' zijn en wat stellen ze de zeeman voor in het lied 'Ay Ay Sailor', om maar te zwijgen over wat ze vermoedelijk aan de vreemdeling willen voorstellen in 'Parlez-vous Français?' Terug