Week 19 -2007 Ze had er zo naar uitgekeken. De traplift die mijn schoonvader weer naar boven brengt zodat ze 's nachts met hem weer het bed kan delen. Na maanden wachttijd is twee weken geleden de lift in hun kleine huis aangebracht. De gangkast en de kapstok moesten er voor wijken en er kwamen schuifdeuren om de passage boven aan de trap te vergemakkelijken. De lift is van wit metaal en na een druk op de knop zoemt hij zichzelf naar boven. Hij is voorzien van een veiligheidsgordel, zodat de gebruiker niet halverwege de trap bij een plotselinge stop uit de stoel valt. Twee keer per week wordt de lift gebruikt als de verzorgster hem onder de douche zet. Slapen doet hij nog altijd in het ziekbed beneden. "Het komt wel," zegt mijn schoonmoeder vanuit de keuken als ze hoort dat we hem erover vragen. "Hij moet eerst een paar keer oefenen." Mijn schoonvader kijkt me veelbetekenend aan. Zo vaak heeft hij al verteld dat hij laat naar bed gaat omdat hij nog wat boksen op tv wil zien, dat hij bij het minste of geringste wakker wordt en dat ze snurkt. Hij hoeft dus niets te zeggen. Ik ben verbaasd dat mijn schoonmoeder er niet over zeurt. Het lijkt of ze dat na zevenenvijftig jaar heeft opgegeven en hun leven vooral prettig wil houden. Ze heeft lang genoeg op hem gemopperd. In mijn krant lees ik over Amerikaans onderzoek waarin men de vraag stelt waarom vrouwen zo zeuren. Een dergelijke kwestie zou ik niet hardop durven aansnijden. Politieke correctheid is niet voor niets uitgevonden. Ooit, in een land waar ik voor mijn werk was - Vietnam of Cambodja -, stond in de plaatselijke krant een artikel over een man die vrijgesproken werd nadat hij zijn vrouw vanwege haar voortdurende gezeur zo'n harde mep gaf dat ze later aan de gevolgen overleed. Er moeten dus mannen zijn die niet meer tegen het gezanik kunnen en ook rechters die daar begrip voor hebben. Dat wetenschappers vragen over zeurende vrouwen luid kunnen stellen, zonder ontslagen te worden, verbaast me. Dat er ook nog geld voor serieus onderzoek aan wordt uitgegeven nog meer. Er is zelfs een echte theorie over dergelijk gedrag. Vrouwen zeuren omdat het hun manier is om macht te veroveren. De onderzoekers kwamen echter door hun werk tot een heel ander inzicht en willen daarom de theorie herzien. Vrouwen hebben namelijk al veel macht en in huis zijn ze sowieso de baas. Nee, ze zeuren omdat ze intimiteit willen delen. Mannen vinden dat daarentegen maar niets. Die verblijven liever in hun eigen droomwereldje en hoe meer vrouwen zeuren, des te meer mannen zich terug trekken. Het werd tijd voor diepgaandere studie. Op het internet vind ik na enig zoeken op een serieuze gezondheidswebsite meer over dit onderwerp: 11 "Don't-Tell-the-Wife" Secrets All Men Keep. Het artikel is heel leerzaam. Het blijkt dat 21 miljoen mannen in de Verenigde Staten regelmatig weg gaan om te golfen en dat negentig procent van hen geen bal kan slaan. Bovendien blijkt dat ze niet de deur uit gaan om te golfen, maar om rust aan hun hoofd te hebben. Even niet het gezeur van vrouwlief. Een ander geheim is dat vrouwen die af en toe diepe gesprekken willen voeren over de problemen in de relatie niets begrijpende mannen tegenover zich vinden. Die mannen willen van alles doen om hun echtgenote te plezieren, maar snappen niet waar ze het over heeft. Die mannen knikken en zeggen dat ze hun leven zullen beteren, want ze geven onmiddellijk toe dat als het niet goed gaat, het aan hen ligt. Mannen zijn net kinderen, die er van hun veertiende tot hun dertigste over doen te begrijpen dat het er niet om gaat hoeveel vrouwen ze versieren, hoe veel bier ze opkunnen en hoe vaak ze met hun vrienden op pad kunnen. Ze mogen een pak en een stropdas hebben, maar in hun hoofd dragen ze nog maar korte tijd een lange broek - jeans noemen ze die - en hun wereld is nog eenvoudig. Daarna duurt het ook nog eens jaren voor ze omschakelen tot het type metgezel waarmee vrouwen graag films bespreken, samen mee gaan winkelen en aan wie ze de geheimen van hun beste vriendinnen doorvertellen. Vrouwen zijn misschien volwassen als ze eenentwintig zijn, maar bij mannen komt dat op zijn vroegst op hun veertigste. De website adviseert vrouwen het ineffectieve zeuren op te geven. Laat mannen maar in hun droom, moedig ze aan af en toe met hun vrienden te gaan stappen en winkel met je vriendin. Iedereen die regelmatig bij mijn schoonouders op bezoek komt heeft wel eens tegen mijn schoonmoeder gezegd dat ze zich niet zo druk over haar man moet maken. Die is nu eenmaal wie hij is, ontembaar en charmant. Toen ik het een keer probeerde, vertelde ze me zelfs dat mijn schoonvader het prettig vindt als ze zeurt en het niet zou begrijpen als ze het niet deed. Dus zijn ze altijd op de hen vertrouwde wijze doorgegaan. Zij op zoek hun wereld te delen en hij angstig die van hem beschermend. Als hij het zat was pakte hij zijn fiets en ging een tijdje weg. Dan reed hij naar ons, dronk een kop thee, zei niet veel en vertrok weer. Of hij bezocht Indische vrienden, waar hij lemper of risolles kreeg, waarna hij weer naar huis ging. Mijn schoonvader kan nu nergens meer naartoe. Veel verder lijkt hij zich niet meer terug te kunnen trekken. Tegen Marion zegt hij. "Er komt veel bezoek, maar ik luister niet altijd naar wat ze zeggen. Ik praat met mijn overleden tweelingbroer en hij vertelt hoe het daar bij hem is." Terug