Week 40 -2007 Op de Piazza Signoria sta ik oog in oog met David en vroeg me af wat hij nou heeft dat ik niet heb. Ik ben niet de enige die naar het beeld kijkt. Een paar honderd mensen hebben zich verzameld in het hart van themapark Firenze. Groepen Chinezen kijken braaf naar de gids met haar paraplu omhoog in plaats van naar de marmeren held. Duizenden fototoestellen worden omhoog gehouden om over hoofden van de anderen heen David vast te leggen voor thuis. Het beeld maakt elke keer dat ik het zie een overweldigende indruk op me. Hoe moet dat vroeger geweest zijn? Op een dag ontwaakten de bewoners van de stad en waren handwerkslieden druk doende het beeld van Michelangelo op het plein te plaatsen. In de stad waren er nog geen billboards van vrouwen in lingerie en van voetballers zonder hun voetbalshirtje, die reclame maken voor iets dat we niet nodig hebben. Porno bestond niet en de bewoners van Toscane waren door duizenden uren naar de televisie kijken nog niet gewend geraakt aan de lichamen van perfecte mannen en vrouwen. Men wist nauwelijks hoe iemand er onder zijn kleren uit zag. Ineens had iemand daar zo'n grote naakte man voor zijn deur gezet. De bewoners van de stad moeten geschokt zijn geweest. Ik vergelijk mijn buik met die van David. In die streek durf ik de competitie wel aan. En ook mijn bovenbenen zijn de moeite waard door het regelmatig hardlopen. Als ik de spieren span en er met een vuist op sla voelen ze zo hard als marmer. Mijn geslachtsdeel heeft ook meer persoonlijkheid dan dat van David en ik heb tenminste niet van dat wonderlijke schaamhaar. Ook zijn hoofdhaar vind ik maar niets. Waar ik echter het meest op let als ik naar hem kijk, zijn David's borsten. Heeft hij nu net als ik last van een beetje borstvorming? Kan ik hem betrappen op enige welving? Ik zie zijn grote gebeeldhouwde tepels, maar had David ook prostaatkanker waarvoor hij medicijnen moest slikken die zijn testosteronaanmaak onderdrukken zodat hij meisjesborsten kreeg? Geprobeerd is om mijn gynaecomastie door middel van bestraling te voorkomen. Het is niet gelukt, maar de heren artsen hebben hun best voor me gedaan. Ik weet het want er is er een rekening van 7,270,39 euro voor één keer radiotherapie WBMV 93 202 uitgeschreven. Een kwartier lang ben ik in die behandelkamer geweest om de stralen in mijn beide borsten op te vangen, maar het mocht niet baten. Er is niemand die daarna controleert of het werk een beetje goed gedaan is. Ik hoef maar een vriend te begroeten die me een beetje enthousiast tegen zich aandrukt of ik heb er last van. Marion hoeft zich tijdens het bekijken van een film maar even tegen me aan te vleien of ik voel het weer. Ik kijk nog een keer zorgvuldig naar David en probeer me te herinneren wat ik vanmorgen in de spiegel in de badkamer van het hotel zag. Zijn borsten zijn wel iets platter, maar ook weer niet zoveel. Er zit toch wel enige bolling in. Als mannenborsten niet al te veel uitsteken kan het ook lijken alsof je veel traint. Een gespierde borst heeft wat meer volume dan een kippenborst. Het moet natuurlijk niet gaan hangen, want dan val je door de mand. We weten niets over David. Was hij getrouwd? Hij mag dan het ideaal van homoseksuele mannen zijn, maar in die tijd was de druk op mannen om te trouwen groot genoeg om te zorgen dat niemand zich daar aan onttrok. Of je moest het klooster in en David lijkt me daar niet het type voor. Als hij getrouwd was en prostaatkanker had, zou zijn vrouw dan bij hem zijn weggelopen? Deze week las ik een onderzoek waaruit blijkt dat de cijfers van scheiding bij kanker die met de geslachtsorganen te maken heeft erg hoog zijn. Zeker als je het op jonge leeftijd krijgt en het je lust bederft, dan ligt een relatiecrisis om de hoek. De mythe dat mannen hun vrouw met borstkanker in de steek laten klopt niet, maar uit het onderzoek blijkt dat teelbalkanker en baarmoederhalskanker huwelijken in zwaar weer brengt. Een man zonder ballen is gecastreerd en neukt aanzienlijk minder spontaan. Voordat die zijn broek uittrekt, wil hij wel eerst de krant helemaal gelezen hebben. Het is dus begrijpelijk dat zijn vrouw naar een andere David zoekt. Maar wat als je een kankervorm hebt waarbij de behandeling je borsten geeft en je geilheid op de proef stelt? David zou het natuurlijk altijd wel gered hebben, want hij kan in zijn relaties passief blijven. Hij is een lustobject. Al eeuwen wordt hij door mannen en vrouwen van alle leeftijden begluurd. Pas als hij oud wordt en hij niet meer begeerd wordt, zal hij zich in moeten zetten en beminnen in plaats van bemind worden. Dan wordt het moeilijker, maar hij heeft zich er nooit in hoeven bekwamen. Ik kijk nog eens naar David's billen en besef dat die steviger zijn dan de mijne. Daar kan ik mijn leeftijd niet verhullen. Ik mag dan altijd blijven doen of ik jong van hart ben en of geen kanker me ooit klein zal krijgen, maar de billen zijn gaan hangen en in combinatie met de spataderen op mijn onderbenen moet ik het natuurlijk wel afleggen tegen David. Ik besef maar al te goed wat David heeft dat ik niet heb. Hij heeft jeugd en dat heeft hij al zeshonderd jaar. In al die tijd is hij nooit ouder dan twintig jaar geworden, en hij is nog steeds jaloers makend jong. Hij herinnert me op opdringerige wijze dat ik dat ook geweest ben en nooit meer terug krijg. Voor mij duurde twintig maar een moment en voor hem een eeuwigheid. Was ik een inwoner van Florence geweest, ik zou niet geschokt zijn geweest door de pornografie die mijnheer de Medici voor zijn palazio geplaatst had, maar door de wreedheid van de herinnering aan de jeugd die we al weer kwijt zijn voor we goed en wel beseffen dat we hem hebben. Terug