Week 48 -2007 Opvallend. Dat zeggen de onderzoekers die dingen vinden die ik als eenvoudige volkskennis beschouw. Met hun revolutionaire vondst stappen ze naar de media en die papagaaien hen na. Opzienbarend. Wij lezen het in de krant of zien het op tv en sommigen denken 'baanbrekend', anderen zeggen 'dat zei mijn moeder ook altijd' en de meeste mensen slaan het over, want er is elke dag weer nieuws dat zo verrassend is en op het laatst zijn we geheel immuun voor de vooruitgang geworden. Het zal allemaal wel. Amerikaanse onderzoekers laten ons met veel bombarie weten dat een goed immuunsysteem kanker maakt of breekt. Jonge, jonge wat slim van ze. Het voordeel van de ontdekking van de wetenschappers uit de Verenigde Staten is dat ze daarmee beweren dat kanker geen fatale ziekte meer is, maar een chronische aandoening. Als je zorgt voor een goede weerstand, dan kun je het nog lange tijd volhouden. Tot je familie en vrienden je zat zijn, je dat merkt en ten gevolge daarvan je immuunsysteem het opgeeft. Weg ben je. Hebben die bollebozen nog wat tips voor eenvoudige kankerlijder van de straat? Hoe ga ik dat doen? Dat kunnen die onderzoekers echter niet vertellen. Ze beloven dat ze medicijnen gaan ontwikkelen om de immuniteit te bevorderen. Het zijn ook echte dokters. Alleen als het op een receptenpapiertje kan worden geschreven zal het werken. Maar wat doe ik ondertussen, zolang hun wondermiddel er nog niet is? Hier mijn top vijf. Deze week toen ik ergens voorzitter op een bijeenkomst over internationalisering van de ouderenzorg was hoorde ik dat ouderen in zuidelijke landen moeten overwinteren. Dat versterkt hun afweer. Mijn ziektekostenverzekeraar moet mij dus jaarlijks een lange vakantie in de zon toestaan, want dat bevordert mijn overleefkansen. Voor de effectiviteit is het denk ik het eenvoudigst als ik een leuk huis in Toscane koop, dat dan voor de helft door de IZA gesubsidieerd wordt. Uiteindelijk is dat op den duur echt goedkoper dan steeds een dure chemokuur. Ik kies ook Italië niet voor niets omdat Italiaans eten zo'n beetje het gezondst is dat je je voor kunt stellen. Veertig procent van de Italianen heeft trouwens in het erfelijk materiaal iets dat beschermt tegen kanker. Dat heeft slechts tien procent van de Amerikanen en bij Nederlanders weten we niet hoe het zit omdat we nu al jaren bezig zijn te discussiëren over wie nu eigenlijk Nederlanders zijn en zodoende nergens anders meer aan toe komen. Die Italianen boffen trouwens wel heel erg. Het is een mirakel dat ze daar überhaupt nog kanker krijgen. Ze hebben zon, goed eten, een schitterende taal, opera's, de Sixtijnse kapel, vrouwen als Sophia Loren en de RAI. Nou ja, ook Berlusconi en corruptie. Je kunt niet alles mee hebben. Natuurlijk krijg ik zo'n handige erfelijke eigenschap niet als ik daar ga wonen. Maar wie zegt me dat ze daar dat gen niet hebben ontwikkeld omdat ze zich generaties lang altijd van binnen gesmeerd hebben met olijfolie in plaats van met boter, melk en kaas? Je moet toch ergens beginnen. Ik zal mijn vrouw vragen extra lief voor me te zijn, want opwinding is natuurlijk bijzonder ondermijnend voor de weerstand. Elke dag ontbijt op bed en als we samen met de auto ergens naartoe gaan, mag ik rijden en discussiëren we niet over kortste route. Als ik mijn immuniteit wil bewaken en zo de kanker breken in plaats van bevorderen moet ik misschien ook de universiteit verlaten. God, wat is dat een wespennest, een slangenkuil, een etterpuist. Helaas kan ik natuurlijk nooit van zijn leven de rekening voor mijn voortijdig heengaan neerleggen bij de managers van het machtspel die allergisch zijn voor de onafhankelijke mening. Om mijn weerstand te versterken ga ik nog fanatieker mijn rondjes door het bos rennen. Ik wil dat de mensen daar hun hond niet meer uitlaten, want die springen soms zo opdringerig tegen je op. Van de week zei een mevrouw nadat Marion door haar huisdier aangevallen was en eruit zag alsof ze in Riad wegens het samen met een onbekende man in de zelfde auto vertoefd te hebben gestraft was met tien zweepslagen "Ja ik weet dat Tymo verkeerd is. Ik heb er zelf ook last van". Die vrouw krijgt om mijn immuniteit te verbeteren een bosverbod. Ik denk ook dat mijn afweer er niet meer tegen zou kunnen als iemand bij het verschijnen van mijn nieuwe editie van Medicijnen beweert dat het boek niet deugt omdat er in het eerste hoofdstuk al drie zetfouten staan. Dat scheelt me minstens ook weer een week van mijn leven. Dus ik zou het prettig vinden als dat ook geregeld zou kunnen worden in het algemeen belang van mijn langer verblijf op aarde. Al was het alleen maar opdat ik over twee jaar weer een nieuwe versie kan schrijven. Ik doe het nu precies dertig jaar en vind dat ik het nog dertig jaar zou moeten blijven doen. En verder beloof ik dat ik gezond blijf eten. Veel groenten, vezels en vis. Al die omegavetzuurtjes. Reken maar dat je weerstand daar enorm van opknapt. Maar in mijn geval dient het wel gecombineerd te worden met wat wijn. Daar zit zoveel reservetrol in dat het mijn welzijn opvallend, opzienbarend, baanbrekend gaat verbeteren. Eigenlijk zijn de zorgverzekeraars beter af als ze ook de Shiraz zouden vergoeden. Met een beetje hulp gaat het lukken. Ik weet het zeker. Eigenlijk is het gewoon een kwestie van wat aardiger voor elkaar te zijn. Daar heeft iedereen iets aan en wie weet kunnen we op die manier op den duur ook zo'n Italiaans gen ontwikkelen. Terug