Week 39 -2008 Zon, oesters, kreeft. Het leven is goed tijdens deze onverwachte vakantie in Vlissingen, waar de première van Marion's film Ver Van Familie plaats vindt. Het valt me echter wel moeilijk me over te geven aan de zorgeloosheid. Er moet een choline petscan gemaakt worden en dat kan alleen in Groningen. Het heeft haast, want stel dat de prostaatkanker toch nog plaatselijk is… Dan kan er nog iets gedaan worden. In dat geval wil ik niet dat op het laatste nippertje nog een stel van die kwaadaardige cellen er tussenuit knijpt om elders in mijn lichaam voor zichzelf te beginnen. Ik bel op om een afspraak te maken, maar dat kan alleen als ik als patiënt aangemeld ben. Als ik geen patiënt ben besta ik niet voor ze. Een arts moet een fax sturen om de scanafdeling te melden dat ik echt iemand ben die het onderzoek nodig heeft. Omdat ik met een Belgische arts te maken heb stuur ik zelf die fax. Ik ben immers arts. Het is allemaal een heel gedoe vanuit een filmfestival. Als ik opnieuw opbel wordt me verteld dat ik beter aan mijn uroloog in Amsterdam kan vragen of hij contact wil zoeken. Gelukkig werkt hij onmiddellijk mee. Als ik daarna opnieuw met Groningen bel blijk ik nog steeds geen officieel bestaan te hebben. Je wordt maar niet zo maar een echt mens met prostaatkanker. Ik probeer me over te geven aan de zoute wind en niet aan petscans te denken. Marion en ik fietsen op Walcheren rond. Af en toe stoppen voor een kop thee en om snel even te bellen. 's Morgens als ik wakker wordt floept dat onderzoek onmiddellijk mijn hoofd in en als ik naar de zee kijk begint het al snel te knagen. Bellen, want ik moet zo snel mogelijk weten of het nog zin heeft zo'n HIFO behandeling in Antwerpen te ondergaan. Marion's film wordt op een stralende dag vertoond. Ik wist al lang dat de film prachtig is, maar het is leuk het van onverdachte onbekenden te horen. Zelfs de mevrouw van de bewakingsdienst, met een V op de revers van haar grijze jasje, die streng toeziet of niemand zich misdraagt, kijkt stiekem van de kant van de zaal naar de film en staat te huilen. Het is een drie-zakdoeken-film zoals de Japanners het noemen. Je komt niet zonder tranen buiten en het blijft lang nawerken. Als alle namen van medewerkenden zijn langsgekomen en het licht weer aangaat denk ik vanzelf weer aan die scan. Groningen bellen, want ik wil niet dat er weken overheen gaan en er later iemand tegen me zegt 'jammer hè, net te laat'. Is het mogelijk dat dergelijke ongevraagde spanning de meest ondernemende kankercellen aanzet om als een stel vandalen ook elders in mijn lichaam de rust te verstoren? Als ik alle onderzoeken lees waarin verbanden tussen prostaatkanker en uitwendige factoren gelegd worden, geloof ik dat alles mogelijk is. Amerikanen die in Vietnam gevochten hebben en aan agent orange zijn blootgesteld geweest hebben twee keer zo veel kans op prostaatkanker. Over de risico's van de Vietnamezen heb ik nooit een dergelijk onderzoek gelezen. Ik ben vaak in Vietnam geweest, heb ook in de ondergrondse tunnels van de Vietnamese strijders rondgekropen. Dat was echter lang nadat de vrede werd gesloten en de dollars weer terugkwamen op de straten van Saigon en Hanoi alsof er nooit mensen gesneuveld waren. Wie lang is heeft ook meer kans op kwaadaardige prostaatkanker. Met elke tien centimeter die je meer groeit neemt je risico met zes procent toe. Is één meter vijfentachtig meer dan verantwoord is? Als zulke dingen een rol spelen, waarom zou stress dan geen factor van betekenis zijn? We lunchen in Veere met uitzicht op langs glijdende zeilboten. Ik denk er weer aan en ga even naar buiten om een 050 nummer te bellen. De telefoon wordt niet opgenomen, maar ik kan een voicemailbericht inspreken en mijn telefoonnummer achterlaten. Bij het toetje gaat de telefoon. "Nee, u bent niet bekend bij ons" zegt een dame nadat ik mijn naam heb genoemd, maar ik mag voor de zekerheid ook nog mijn geboortedatum noemen. "O, mijnheer Wolffers," zegt ze. "Maar we hebben u toch al bericht gestuurd? Volgende week donderdagmiddag heeft u een afspraak." Ineens is het vakantie. Terug