| Week 29 -2009 Het feit dat mannen veertig procent meer kans dan vrouwen hebben om aan kanker te sterven speelt voortdurend door mijn hoofd. Hoe kan dat nu? Zo'n op hol geslagen stuk DNA in onze cellen houdt toch geen rekening met geslacht. Bij het onderzoek hebben ze dan nog niet eens de prostaatkanker meegerekend en om het eerlijk te houden is ook borstkanker niet in de analyse betrokken. Het gaat om kanker van de slokdarm, van de dikke darm, van de pancreas, van de maag van de lever en noem nog maar een orgaan dat in het menselijk lichaam bij zowel mannen als vrouwen te vinden is. Niet alleen krijgen mannen zulke vormen van kanker wat vaker, maar ze hebben ook nog meer kans eraan te overlijden. Als dat zo is moet er toch wel iets fundamenteel oneerlijk zijn in de natuur. Waar hebben we dat aan verdiend? Doen we soms iets verkeerd? Als je zulke cijfers hoort zou je geen man meer willen zijn. Maar wat moet je dan veel voorrechten opgeven. Er is natuurlijk niets mooier dan een jongensleven. Als je op je tiende erin slaagt twee keer een bord uit je handen te laten vallen vragen ze je nooit meer om af te wassen. Meisjes daarentegen worden na zulke ongelukjes intensief getraind en begeleid zodat ze ondanks een mogelijk motorische handicap toch nog een goede huisvrouw worden. En als jongens bij een voetbalpartijtje hun directe tegenstander ondersteboven rennen wordt het een mooie tackle genoemd en hun inzet geprezen. Meisjes krijgen te horen dat zoiets niet hoort, want meisjes zijn nu eenmaal altijd lief voor elkaar. Jongens komen met veel meer slechte eigenschappen weg dan goed voor ze is. Dat gaat van openbare dronkenschap en opdringerige avances tot onhandigheid in de opvoeding van de kinderen en onvoldoende betrokkenheid bij het gezinsleven. Jongens zijn nu eenmaal jongens en kunnen het niet helpen. Laat ze toch. De evolutie heeft niet in alle gevallen het allerbeste af weten te leveren. Nu blijkt echter dat zoiets natuurlijk niet zonder gevolgen kan blijven. Op een slechte dag moeten we ervoor boeten. Mij is nu duidelijk dat het op het moment is dat jongens kanker krijgen. Hoewel geen onderzoeker begrijpt hoe het in hemelsnaam mogelijk is, hebben ze er toch een mening over. Het komt namelijk door het stalen gezicht van de jongens en hun macho imago. 'Volgens de deskundigen zijn jongens altijd maar bezig hun emoties onder controle te houden en kijk eens wat het voor gevolgen heeft. Vooral geen gevoel tonen want dan is er ook niets aan de hand. Het valt immers allemaal best mee. Nee, naar de dokter hoef ik niet. Wat vanzelf gekomen is zal ook vanzelf wel weer verdwijnen. Kom op, ik heb een afspraak. Nu even niet. Hoe zo? Waar moet ik naar laten kijken? Ik heb echt geen zin of tijd om nu naar de dokter te gaan. Die heeft het trouwens al druk genoeg. Zo komt het dus volgens die onderzoekers dat we als lemmingen op de rots afrennen, zonder ons ooit zorgen te maken over het feit dat we vaker plassen, meer hoesten, gekke rode vlekjes hebben of anders poepen. Ons lichaam is een machtige machine, die gebruikt moet worden voor de harde strijd om te overleven en waarmee je niet moet beginnen te tutten. Daar is het lichaam niet voor bedoeld en maar al te vaak zie je dat als je geen problemen had je ze dan wel krijgt. Meisjes daarentegen zijn niet gek. Die laten zich gewoon even nakijken als er weer iets bloedt of pijn doet. Die zijn er op tijd bij, als er nog wat aan die kanker gedaan kan worden. Niet alleen laten jongens zich niet gek maken, ze zijn ook vreselijk stoer en niet van zins te veranderen. Zo ben ik nu eenmaal. Vanaf mijn veertiende koop ik al het zelfde merk spijkerbroek. Mode is iets voor meisjes. Altijd gerookt, dus waarom zou ik stoppen? Nooit spinazie gegeten, dus daar begin ik niet aan. Meer aan sport gaan doen? Ja denksport. Hoepel toch op. Mannen zijn minder dan vrouwen geneigd om hun leefstijl te veranderen als dat nodig is. Macho zijn we. Onverstoorbaar willen we lijken. Onszelf zijn. Onafhankelijke rebellen in een wereld die ons niet kan treffen, want we zijn niet bang. De wereld is er voor ons. Ondeugende jongens waren we, die met vuur speelden… en dan krijg je dat: veertig procent meer kans te sterven aan kanker dan meisjes. Terug |