Week 12 -2010 Een modelpatiënt ben ik. Trouw slik ik elke dag mijn pillen en zorgvuldig bewaar ik mijn medicijnen in de ijskast omdat het op de verpakking staat. Om de drie maanden schrijf ik netjes in mijn agenda 'PSA laten prikken'. Het komt niet in me op om het een keertje over te slaan. Maar wat kan ik verder nog ondernemen behalve gehoorzaam doen wat de dokter me gezegd heeft? Dat moet ik helemaal zelf uitzoeken want artsen beperken zich tot wat ze weten en dat is vermoedelijk wat op de door de makers van medicijnen gedomineerde congressen gepresenteerd wordt. Bovendien moeten ze zich van de politiemannen van de Bond tegen de Kwakzalverij vooral houden aan wat echt bewezen is. Omdat vrijwel alleen de producenten van pillen en vaccins geld over hebben voor onderzoek is er dus zelden eens iets over de onverwachte voordelen van bospaddestoelensoep of de bezwaren van mierikswortel. Daardoor weten wij niet goed wat we moeten eten en het blijkt dat menige kankerlijer nooit stil heeft gestaan bij het veranderen van leefstijl. Ooit is er een tijd geweest dat we zorgenvrij door de hof van Eden renden en kanker nog niet bestond. Wat was er toen anders en wat weten we precies over het Hunza of Inuitvolkje dat in valleien leefde ver weg van de civilisatie, onbekommerd en zonder angst voor gezwellen? Het World Cancer Research Fund heeft gelukkig toch allerlei verstandige dingen bij elkaar gebracht die zinvol zijn om kanker te voorkomen. Een derde van de twaalf vaakst voorkomende kankersoorten kan als we ons aan wat leefregels zouden houden voorkomen kunnen worden. Goed, bij prostaatkanker is het iets minder - helaas slechts 11 procent -, maar dat is toch ook mooi meegenomen. Het fonds adviseert iedereen bij wie kanker is vastgesteld die adviezen ook te volgen om langer te leven. Wat weerhoudt ons en wat houdt het precies in? De eerste goede raad: Zorg dat je zo slank mogelijk bent zonder dat je onmiddellijk een catwalk-junkie wordt. Onderzoek met ratten laat zien dat vetten tussen de kankercellen gaan zitten en dat zorgt ervoor dat ze niet meer lekker aan elkaar vastplakken. Het gezwel krijgt een bolle vorm en de cellen raken los van elkaar. Ze kunnen gemakkelijker loslaten en aan het zwerven slaan. Kanker is één ding, maar uitzaaiingen hebben we er liever niet bij. Ratten die je veel vet voer geeft hebben 300 procent meer kans op uitzaaiingen We zijn wel geen ratten, maar het is dus geen gek idee om die vetten voor de zekerheid te beperken. Stel je voor dat over tien jaar in de krant staat dat het bij mensen uiteindelijk ook is aangetoond, maar je bent er niet meer om het te lezen. Maar er is nog meer goede raad. Zorg dat je minstens dertig minuten per dag lichamelijk actief bent. Vermijdt zoete troep, eet veel groente, fruit, volkoren producten en laat rood vlees staan. In Australië hebben een stel sympathieke vorsers alle onderzoeken over een verband tussen voeding en prostaatkanker nog eens op een rijtje gezet. Tomaten, broccoli, bloemkool en groene thee zijn ook erg verstandig. Leuk toch dat je een kans hebt om er zelf ook iets aan te doen. Waar wachten we eigenlijk nog op? Toch niet op de zegen of aanmoediging van de dokter? Dan kun je waarschijnlijk lang wachten en die tijd hebben we niet. Zelf heb ik van alle artsen die zich de afgelopen acht jaar een beetje met mijn gezondheid bemoeiden nog nooit een woord gehoord over sport of verstandig eten. Nee, ze informeren eerder enigszins bezorgd of ik niet te mager word. Deskundigen waarschuwen ons zelfs om liever geen gekke diëten te volgen. Volgens die bollebozen mogen diëten populair zijn en de mensen hoop geven, maar zullen ze niets uithalen. Dat stond in de Guardian ter gelegenheid van de eerste op wetenschappelijk bewijs gebaseerde voedingsadviezen voor mensen die behandeling wegens kanker hebben ondergaan. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg is het advies en overdrijf het vooral niet. Maar verdorie, met gewoon doen is bijna de helft van de volwassen bevolking te dik geworden zonder dat onze geneesheren het door hadden. Ik ben een brave jongen en heb kanker. Wat moet ik nu doen? Tot nu toe heb ik zo min mogelijk gelezen in de bijsluiter van de pillen die ik voorgeschreven heb gekregen. Ik zou eens op gekke gedachten kunnen komen en denken 'die hoef ik niet'. Vooruit dan maar, laten we het lijstje met bijkomende ellende nog een keertje doornemen. Door die medicijnen heb ik kans op depressies, overgewicht, metabool syndroom, diabetes, hart- en bloedvatziekten. Hoe je dat moet voorkomen weet ik heel goed. Ik sport daarom als een gek en ik eet verstandig, niet omdat ik denk dat ik mijn kankerlot er door ontloop maar om de schaduw van de behandeling voor te blijven. Om eerlijk te zijn snap ik niet dat een arts op het receptje dat hij uitschrijft voor zulke medicijnen zich slechts beperkt tot één maal daags drie. Terug