Week 16 -2010 Ik zou graag een brief willen schrijven aan de schikgodinnen om te onderhandelen over hoeveel jaren ik heb toebedeeld gekregen. Om te beginnen zijn ze uiterst geheimzinnig over de tijd die ik nog tegoed heb, en daar boven op wil ik nog wat extra. Gewoon omdat het leven en mijn kleindochters zo leuk zijn. Het gaat in mijn geval eigenlijk niet zo zeer om schikgodinnen, maar om urinegodinnen. Op Google kijk ik of er religies zijn waar men een urinegod aanbidt, dan kan ik mij nog eventueel tot dat geloof bekeren. Laxmi, de Indiase godin, stonk naar koeienurine en in India drinkt men voor de gezondheid sinds mensenheugenis panchagavia, een drankje van melk, boter, yoghurt, mest en urine. Men wil daar nu ook een urinesoftdrink op de markt brengen. De Romeinen hadden scheetgoden en pisgoden, in Japan is het water ooit ontstaan uit de urine van de godin Izanami en de Ayatollah Komeini schreef een aantal gedetailleerde regels voor de manier waarop een moslim moet urineren. Men mag niet met het gezicht of met de rug in de richting van Mekka hurken en als je een toilet binnengaat is het beter om dat eerst met de linkervoet te doen. Ook bij het evenwicht bewaren dient men vooral op het linkerbeen steunen. De bijbel staat bij grondige lezing ook vol adviezen. Niet tegen muren plassen, want in Koningen 14 vers 10 van de Engelse bijbel van King James staat dat god streng zal zijn tegen 'him that pisseth against the wall'. Prachtig Engels en veel leuker dan de vloek die de heer in de Nederlandse bijbel uitspreekt over degenen van mannelijk geslacht. Jezus is trouwens enige tijd geleden verschenen op een muur van een plaatselijk loterijkantoor in Argentinië toen een hond daar plaste en er een vlek verscheen waarin het hoofd van de Messias op drieëndertigjarige leeftijd te herkennen is. De urinevlek verdwijnt niet meer, de bevolking verdringt zich nu voor dit wonder en er is al iemand officieel van zijn leukemie genezen. Als ik het allemaal lees, besef ik dat ik niet gemaakt ben voor een officiële godsdienst. Aangezien wetenschap bij ons de religie vervangen heeft zal ik maar in plaats van me te richten tot de urinegoden een ingezonden brief aan de redactie van het tijdschrift Cancer Genetics and Cytogenetics schrijven. "Geachte heer, Met interesse las ik in uw tijdschrift een artikel waaruit blijkt dat mensen die 's nachts naar de WC moeten en dan het licht aandoen een grotere kans hebben op het krijgen van kanker. Slechts enkele seconden licht zou al voldoende zijn omdat het de overexpressie veroorzaakt van cellen die met de vorming van kanker te maken hebben. Met name bij het ontstaan van borstkanker en prostaatkanker zouden daar aanwijzingen voor zijn, maar uit het onderzoek met muizen dat u onlangs publiceerde blijkt dat ook deze diertjes beter in het duister hadden kunnen worden gelaten. U moet weten dat ik door de behandeling van mijn prostaatkanker erg vaak moet plassen; ook 's nachts. Het is op zich niet erg, maar wel saai en onhandig. Ik vertoef daardoor te veel tijd in weinig inspirerende omgevingen en maak onderweg nog wel eens onhandige momenten mee, want onze samenleving is nu niet bepaald ingericht voor het comfort van oudere dames en heren. Om mijn partner niet tot last te zijn stommel ik als ik 's nachts nodig moet in het donker naar de WC, maar ik vraag me wel eens af of ze daarbij ongestoord blijft slapen, want een man die over dameskleding struikelt maakt lawaai voor twee. Het is een bijkomend voordeel dat ik nu lees dat ik in ieder geval mijn gezwel niet aanmoedig omdat ik 's nachts het licht ontsteek. Nu kwam bij lezing van het artikel bij mij de vraag op of als ik door de drang 's morgens vroeg wakker word en het al licht is, ik mogelijk beter de ogen gesloten zou kunnen houden en op de tast het toilet opzoeken voordat ik weer een uurtje ga liggen. Heeft dat niet hetzelfde ongunstige affect als het leeslampje naast het bed aanklikken? Of zou het misschien verstandiger zijn er dan maar helemaal uit te gaan en niet meer naar bed terug te keren en zo'n riskante lichtpauze in de slaap in zijn geheel te vermijden? Want hoe weten mijn cellen of er een lamp aangaat of dat het om natuurlijk licht gaat? Zijn muizenhersentjes misschien anders dan die van ons mensen? Zoals gebruikelijk bij onderzoek blijf ik met meer vragen dan antwoorden zitten en ik weet niet meer wat nu het beste voor mij is. In de hoop op een spoedig antwoord onderteken ik, Ivan Wolffers." Nu maar hopen dat onze moderne goden snel reageren. Mijn uroloog doet dat in ieder geval wel. Ik stuurde hem een email om te melden dat ik zelfs van een klein stukje op de fiets al bloed pis. Hij belde onmiddellijk op om te zeggen dat ik volgende week even langs moet komen voor nader onderzoek naar mijn mannenmenstruatie. Terug