Week 39 -2010 In juni 2010 werd mijn aandacht getrokken door de Lighting Safety Awareness campagne in de Verenigde Staten met als slogan "When thunder roars, go indoors". Het blijkt dat wij niet voorzichtig genoeg kunnen zijn als het onweert. Zodra het begint moeten we snel naar binnen. Nooit onder een boom gaan staan. Je mag dan denken dat je binnen veilig bent, maar daar kun je je lelijk in vergissen. Blijf daarom uit de buurt van telefoon, computer en videospelletjes. Bedenk dat de bliksem al in kan slaan voordat de regen begint. Na de laatste donder dien je zeker nog dertig minuten binnen te blijven. Als je een dagje uit gaat, kijk dan altijd om je heen waar je eventueel naartoe kunt rennen als het begint te onweren. Doen hoor, want je kunt er blijvende schade door oplopen, waaronder geheugenverlies, moeilijkheden met concentreren, slaapstoornissen, chronische pijn, duizeligheid, vermoeidheid, zwakte, spierkrampen, depressie en het kan zelfs dodelijke aflopen. Neem het alsjeblieft niet te licht op, want vorige jaar was het merendeel van de dodelijke slachtoffers slechts een paar meter van een veilige plaats verwijderd, maar bleef nog even buiten om het laatste stukje van het gazon te maaien. Dit zou geestig zijn, als het niet genadeloos blootlegt hoe preventie functioneert. Het begint met een wetenschappelijk onderzoek dat aan moet tonen hoe gevaarlijk menselijk gedrag kan zijn. Mensen worden bang gemaakt en als de campagne goed verloopt roepen ze om bescherming tegen de onzekerheden. Hoe kan ik me indekken tegen deze risico's? Of het nu de duur van mijn slaap is, het tijdstip waarop ik naar bed ga, wat ik in mijn mond stop, of juist wat ik niet eet, hoeveel ik drink en wat, of ik het met een condoom doe of met een onbekende, of ik er wel voldoende bij transpireer, hoe lang ik zit, in de zon of juist niet, of ik rook, of te veel pieker en op welke manier, of ik mijn leven lang wel drie glazen melk per dag heb gedronken of juist water, of je je kind vroeg krijgt of juist niet, of je borstvoeding geeft en hoe lang, of ik op zondag wel uitslaap, of ik op slippers loop of dat je je voeten in schoenen met hoge hakken propt, het maakt allemaal niet uit want er is altijd wel een deskundige die dat gedrag onverantwoord vindt. Elk aspect van het normale menselijke leven wordt uiteindelijk in kaart gebracht en de risico's worden voor ons uitgetekend. Vervolgens wordt dat gedrag gedemoniseerd. Dat er vaak enorme belangen zitten achter al die onderzoeken en campagnes omdat het niet bepaald ongunstig is voor bepaalde partijen als ik veel melk drink, als ik mijn cholesterolverlagers trouw slik en niet mijn auto aan de kant zet en elke dag flink beweeg, dat ik regelmatig mijn PSA laat bepalen, het wordt allemaal bedekt met de mantel der liefde. Zijn al die reddertjes niet allemaal bezig om het leven van mensen gelukkiger en langer te maken? Dat geeft ze toch zeker het recht zich te bemoeien met de levens van anderen? Hop, jij bent te dik en jij te mager. Daar moet wat aan gebeuren. Angst over onze gezondheid overheerst. Behandeling van risicofactoren in plaats van behandeling van mensen is onze gezondheidszorg gaan domineren. Zelfs het risico op het krijgen van risicofactoren wordt al in kaart gebracht en er staat een leger aan hulpverlenertjes klaar om ons naar het eeuwige leven te voeren. Het heeft ertoe geleid dat het aantal vrouwen dat bij het vaststellen van borstkanker die erfelijk is, ook de gezonde borst laat amputeren in tien jaar is verdubbeld. Bij 18 procent van deze preventieve chirurgie was er zelfs geen sprake van kwaadaardigheid in een der borsten. Onderzoek laat helaas zien dat preventieve chirurgie echter niet leidt tot minder ziektelast of een langer leven. Onzekerheid heeft ervoor gezorgd dat in de Verenigde Staten 75 procent van de niet agressieve gevallen van prostaatkanker toch agressief wordt behandeld. We offeren massaal kwaliteit van leven op om het gevoel te hebben dat ons niets kan overkomen. Allemaal voor de zekerheid. Bang voor de blikseminslag. Terug