Week 09 -2011 "Je man moet wel een stevige persoonlijkheid hebben," had iemand die Marion met haar nieuwe boek complimenteerde geschreven. Ze vertelde het aan de ontbijttafel en het verschafte me gedachten voor de hele dag. Wat is de onderliggende boodschap? Onschuldige woorden bestaan niet. Achter elke letter schuilt een bericht. Zelfs de kreet die mensen slaken bij het bereiken van een orgasme heeft een communicatieve functie. Ik citeer uit mijn eigen te verschijnen boek 'GEZOND': "Uit onderzoek blijkt dat vrouwen kermen, zuchten, schreeuwen, gillen, 'ja' en 'meer' roepen om hem effectief naar een orgasme te leiden. 92 procent van de vrouwen maakt zulke geluiden om de partner te helpen en 80 procent gilt ook als ze zelf helemaal niet klaarkomen." Het is maar dat u het weet en goed voor de algemene ontwikkeling. Ik zou dat leerzame boek gaan kopen. Over drie weken ligt het in de winkel. Schreef betreffende persoon uit medelijden iets over mijn persoonlijkheid? In de geest van "jee, die vrouw schrijft prachtige boeken over seks en prostaatkanker, maar wat moet die man daar wel van vinden?" Of moet het geïnterpreteerd worden als troost: "Hij heeft dan wel pech met die kanker, maar gelukkig een sterke persoonlijkheid". Bij mijn bezoekje aan de bakker, lopend langs de schappen met eieren en dieetmargarine in de supermarkt, terwijl ik benzine tank en zelfs terwijl ik de krant probeer te lezen pieker ik over die woorden. We kunnen geen zinvol woord zeggen over persoonlijkheid, weten niet waar het precies zit en het wordt door iedereen verschillend gedefinieerd. Bestaat het eigenlijk wel? En waarom wordt er meestal een bijvoeglijk naamwoord voor gezet? Sterke, zwakke, mooie, lelijke; wat je ook gebruikt het is geen beschrijving meer maar lijkt wel een bezwering. Wat willen we precies met zulke woorden bezweren? Het onvermijdelijk einde denk ik. De SIRE campagne vraagt aandacht voor het feit dat zodra mensen horen dat een bekende een ongeneeslijke ziekte heeft een groot aantal van de vrienden z'n gezicht niet meer laat zien. De dood is onwelkom en de geringste suggestie dat het eeuwige leven een illusie is wordt niet op prijs gesteld. Het einde van menselijk leven is gehuld in taboesfeer, zeker als het al te nabij komt. Daarom moet het bezworen worden. Mensen die erover praten zullen dus wel een probleem met hun persoonlijkheid hebben. Met seks is het niet veel anders. Schrijven of praten over seks creëert een mate van intimiteit die door het merendeel van de mensen als ongewenst wordt beschouwd. Je krijgt het er benauwd van. Kan het alsjeblieft ergens anders over gaan? Of mag het in ieder geval in een omgeving plaats vinden waarin je je veilig voelt? Bijvoorbeeld in de anonimiteit waar we gluurder worden in plaats van actief deelnemer. Als iemand open en bloot over seks schrijft, dan moet er ook in dat geval iets mis zijn met de persoonlijkheid. Misschien heeft ze wel een perverse persoonlijkheid, en anders haar partner wel die het allemaal maar glimlachend goedkeurt. De combinatie van dood en seks is natuurlijk wel het meest bedreigend. Vandaar dat Marion overstelpt wordt door berichtjes van vrienden en onbekenden die haar complimenteren met de interviews die ze geeft naar aanleiding van haar verschenen boek. Tegelijkertijd is er een oorverdovend zwijgen van de kant van een deel van kennissen en vrienden. Als ik de boodschappen achter in de auto zet bedenk ik me dat als mensen beginnen je een sterke vrouw of een sterke persoonlijkheid te noemen je tot buitencategorie wordt verklaard. Je doet niet meer mee. Doe maar gewoon. Er zijn meer van die strategieën. Als je werk 'heftig' genoemd wordt, weet je ook dat je de lezers van je boeken in de war hebt gebracht. En dan het gebruik van het woord 'emotioneel'. Onlangs overkwam het me nog toen ik rustig maar vol overtuiging voor een mij belangrijk principe opkwam. Ik was emotioneel. Ik ben verbaasd hoe mensen argumenten die hen niet uitkomen emotioneel gaan noemen. Ik hou bovendien helemaal niet van zakelijk. De hele biologie is gebaseerd op emotie, het primaire signaal waarmee we op de omgeving reageren. Ik ben mens, dus emotioneel en wil dat niet verbergen. Wee degenen die de term emotioneel als bezwering van het onheil gebruiken. Ze zullen nooit gelukkig zijn. Marion en ik wel. Wij zijn emotioneel. Zij is een sterke vrouw en ik schijnbaar een stevige persoonlijkheid, wat dat ook mag betekenen. En ja, wij zijn betrokken in een gênant lijkende driehoeksverhouding met prostaatkanker. Dat is de allerergste vorm van pornografie. Terug