Week 14-2011 Naast spinazie en broccoli, wordt door de Japanse autoriteiten ook dringend afgeraden om onder meer peterselie, kool en de Japanse bladgroente komatsuna te eten. Als je in de buurt van de kerncentrale Fukushima woont wordt je gezondheid ernstig bedreigd. Na tien dagen honderd gram groenten zou je net zoveel radioactieve bestraling hebben ondergaan als maximaal in een jaar veilig wordt geacht. En dat terwijl gezondheids experts adviseren om dagelijks minstens tweehonderd gram verse groente of fruit te consumeren. En dan nog wel broccoli. Toen ik dat woord in het rijtje zag staan zonk de moed me in de schoenen. Het is nota bene de reddingslijn voor kankeraars. Er zit iets in dat ons helpt. Deskundigen zijn erin geslaagd om het bestanddeel van broccoli dat het antikankereffect heeft te identificeren. Het gaat om isothiocynaten en die blokkeren genen die kankergroei bevorderen. Het gaat met name om p53, een gen dat tumorgroei onderdrukt, maar helaas raakt het gen als we ouder worden beschadigd. Bovendien zijn er nog niet altijd opgehelderde omstandigheden die het gen geen goed doen en hopla… Dan kom je op een dag thuis van de dokter en mag je je geliefde vertellen dat je een te hoge PSA hebt en dat gevreesd wordt dat je prostaatkanker hebt. Die isothiocynaten blijken het kapotte p53 uit het lichaam te verwijderen, maar het laat de gezonde varianten van het gen ongemoeid. Kom maar op met die broccoli. Misschien is het nog wat te vroeg om naast de dierenpolitie die moet voorkomen dat onze viervoetige lievelingen enige schade berokkend wordt, ook een mensenpolitie in te schakelen. Die kan dan de huizen langs om te controleren of er wel broccoli in de ijskast ligt. Gezien het politieke klimaat dat de persoonlijke verantwoordelijkheid verheerlijkt is zoiets waarschijnlijk nog een stap te ver. Maar laten we in ieder geval een mechanisme ontwikkelen waarbij het vanzelfsprekend is dat zodra we achter een boodschappenkarretje lopen of een mandje over de grond meezeulen er een flinke voorraad van deze donkergroene lekkernij in wordt gegooid. Als het zijn mooie kleur verliest en wat gelig begint te worden, niet aarzelen, weggooien en nieuwe halen. Ik wist het al, ook al was het nog niet bewezen en daarom at ik acht jaar lang elke dag broccoli. Broccoli met amandelen, broccoli met citroenolie, broccoli met een beetje Parmezaanse kaas, broccoli al dente, gegrilde broccoli, broccoli met doorgebakken schijfjes knoflook. Broccoli moet, elke dag. Restaurants waar men geen broccoli serveert, maar waar slechts wat doperwtjes en worteltjes naast mijn stukje vis gelegd worden mijd ik zo veel mogelijk. Omdat het ook werkt bij darmkanker of borstkanker zouden wij kankerpatiënten gezamenlijk toch een behoorlijke vuist kunnen maken bij het opeisen van ons recht op gezonde voeding. Wat bijvoorbeeld te denken van een broccolisticker op de deur van restaurants waardoor we zeker weten gezond te kunnen eten. Je merkt het namelijk vaak pas als je bord op tafel komt en dan kun je het etablissement niet meer met goed fatsoen verlaten. Het aardige is trouwens dat je kunt variëren want bloemkool en waterkers bevatten de zelfde gunstige bestanddelen. Als je bij mensen op bezoek gaat en daar gaat eten informeren ze wel eens of je bepaalde dingen niet eet. Dat gaan we ook veranderen. Je kennissen hoeven geen sticker te plakken, maar je zegt voortaan luid en duidelijk als ze bellen om te weten of je allergieën hebt of groen uitslaat als je zeevruchten consumeert wat je beslist wel wilt eten: broccoli en bloemkool. Laat die waterkers maar, want je kunt die arme mensen bij hun tocht door de supermarkt niet opzadelen met een probleem. Zie dat maar eens te vinden. Opkomen voor jezelf heet dat. Je niet netjes aanpassen aan andere mensen die nog geen kanker hebben, maar het waarschijnlijk wel zullen krijgen, maar krachtig en helder duidelijk maken dat je gezondheid je meer waard is dan wat voor indruk andere mensen ook van je zouden kunnen krijgen. Met smart denk ik aan mijn vrienden in Japan. Hun huizen verwoest, hun economie tot staan gebracht, hun voedsel vergiftigd, hun drinkwater onveilig en dan ook dat nog dit: geen broccoli meer eten. Maar daarginder is er een duidelijke reden. Hier in Nederland is er geen enkel argument te verzinnen voor artsen die naar bloeduitslagen en scans kijken maar niet beginnen over de geringe kans dat we wat langer leven door de consumptie van isothiocynaten. Waar wachten ze op? Terug