Week 23-2011 Mensen zijn van de zorgelijke soort. Word ik niet te dik? De seks valt de laatste tijd wat tegen, wat moet ik eraan doen? Is mijn pensioen wel in orde? En waarom verdien ik te weinig? Uit onderzoek blijkt dat we ons gemiddeld 36 minuten per dag zorgen maken. Per jaar gaat het om 117 uur en op een leven als het mijne - 63 jaar - zijn dat 470 dagen, zeg dus maar iets minder dan anderhalf jaar. Het jaagt onze stresshormonen op en we slijten van binnen en van buiten. Veel mensen worden er onaangenaam door voor anderen: boos en geprikkeld. Maar ook voor onszelf zijn we niet te verdragen omdat we zelfmedelijden krijgen en aan depressies lijden. Nu kennen we allemaal de lichte bezorgdheid omdat we niet weer weten of we het gas wel uitgedraaid hebben of dat we onze sleutels misschien vergeten zijn, maar voor dit onderzoek ging het om grote zorgen. Het woord wanhoop is hier het beste op zijn plaats. Waar maken we ons dan zorgen over? Meestal zijn het financiële zaken. Lichaamsgewicht scoort ook hoog op de zorgen top tien. Het idee dat je vastgelopen bent in je leven zit ook heel wat mensen dwars. Maar met name bij mensen die het keerpunt al hebben gehad vormt kanker een van de belangrijkste zorgen. Daarbij gaat het niet alleen om mensen die het zelf hebben, maar ook om degenen die een geliefde met de ziekte hebben en om alle mensen die helemaal niets hebben maar bang zijn dat ze kanker zullen krijgen. Nee erger, dat ze het al hebben en dat het niet op tijd ontdekt zal worden. Sommige mensen zijn zo bang voor die spanning, dat ze zelfs bezorgd zijn dat ze zich zorgen zullen maken. De sleutelvraag is daarom: Hoe kun je jezelf beschermen tegen bezorgdheid die je niet wenst? Soms is de oplossing simpel. Als je je over financiële zaken zorgen maakt moet je minder uitgeven. Als je bang bent te dik te worden doe je de weegschaal en alle spiegels het huis uit. En ben je bang dat je misschien kanker krijgt, dan laat je je regelmatig screenen. Dat maar een paar van die screeningsprogramma´s bewezen nut hebben, maar dat ze wel gepaard gaan met veel vals positieve uitslagen waardoor mensen overbodige behandelingen ondergaan mag de pret niet drukken. In het ziekenhuis liggen, de zin in seks kwijt raken, in je broek plassen, een luier moeten dragen is nog altijd minder erg dan je zorgen te moeten maken dat je kanker krijgt. De klant vraagt en de zorg draait en stelt zich in op het mensen zorgenvrij houden. Voor degenen bij wie niets wordt gevonden zijn die screeningsprogramma´s nu juist gemaakt. Voor het wegnemen van hun zorgen ondergaan we met z´n allen alles gedwee. Bij hen waar iets wordt aangetroffen geldt slechts één opmerking: pech, was maar eerder gekomen om je te laten screenen, dan waren we misschien op tijd geweest. Dus willen we het liefst met screenen beginnen als we nog zo jong zijn dat een test niets uithaalt en dan niet een keer per twee jaar, maar bij voorkeur elk half jaar. Ben je er altijd op tijd bij. Het is maar goed dat de wetenschappelijke geneeskunde op basis van onderzoeken af en toe toetst of zo´n test wel iets bijdraagt aan levensverlenging en verbetering van kwaliteit van leven. Daardoor blijven ons een hoop zinloze screeningsprogramma´s bespaard. Mocht je eenmaal kanker hebben, dan zit je natuurlijk altijd met allerlei zorgen. Dat valt moeilijk te voorkomen. Hoe hoog zal bij het volgende bezoek aan de uroloog mijn PSA zijn? Er zal toch niet een uitzaaiing in mijn botten zitten, terwijl ik dat niet eens door heb? Zal ik op den duur geen bijwerkingen krijgen door de behandeling die ik volg? Gebroken botten, diabetes. Nu lees ik weer dat de testosteron onderdrukkende medicijnen een grotere kans op darmkanker kunnen geven. Dat zal ik er toch niet nog bijkrijgen? Mijn suggestie om over je zorgen toch de baas te blijven is een eenvoudige. Ruil je zorgen in voor andere. Hoog op de lijst van de zorgen waar mensen mee zitten staat de bezorgdheid dat je niet volledig uit je leven hebt gehaald wat erin zat. Het is natuurlijk typisch iets van dertigers en veertigers, maar op wat oudere leeftijd kun je van deze bezorgdheid veel plezier beleven. Heb je wel iedereen gevraagd wat je wilde weten? Heb je wel altijd verteld wat je wilde dat men over je weet? Heb je wel de Borobodur in het echt gezien? Kom op: nu kan het nog. Terug