Week 04-2012 Onderzoekers van de John Hopkins School of Medicine hebben een beschadiging op een gen gevonden dat verantwoordelijk is voor kwaadaardige prostaatkanker. "Hier hebben we 20 jaar naar gezocht" , zeggen de onderzoekers opgewonden. Zelf zou ik denken dat je dat uitroept als je een effectieve behandeling gevonden hebt, maar goed ik kan me tegenwoordig steeds moeilijker identificeren met wat onderzoekers gelukkig maakt. Als je daar klaar op komt, dan moet het maar. Het gaat om de HOXB13 genmutatie. De verandering in je genetische materiaal door de beschadiging is nu net wat de problemen veroorzaakt. Nou ja, is dat wel echt zo? Uiteindelijk is het handiger als je weet wat er dan weer voor die beschadiging gezorgd heeft die de mannen in jou familie het leven zuur probeert te maken. Met die kennis zou je dan kunnen voorkomen dat steeds meer mannen het haasje zijn. We weten er echter niets van af. Zou het komen door het eten van te veel dierlijke producten, van het consumeren van te weinig tomaten, van teveel masturbatie in combinatie met onbespoten groente, van te weinig seksueel contact, van te weinig lichaamsbeweging, van te veel vakanties of juist te weinig, van te weinig piemelreiniging, van teveel stress? Ieder met een beetje talent voor creatieve associatie mag het zeggen. Het enige wat we weten is dat het bij mannen met Afrikaanse achtergrond vaker voor komt en ook dat zegt weer niets, want wat voor beïnvloedende factoren zijn er in de levens van die mannen die minder voor komen in de levens van de witte jongens? De grote puzzels in ons leven lossen we maar niet zo in een avondje op, maar HOXB13 is sinds een week onder ons en vraagt om aandacht. Wat gaan we ermee doen? HOXB13 zorgt voor een tien tot twintig maal zo grote kans op prostaatkanker en het zit verdorie in de familie. Ik moet als ik HOXB13 heb dus waarschijnlijk mijn broer en zoon waarschuwen. Ook de zoon van mijn zus? En wat dan? Dan weten ze dat ze een grotere kans hebben om het ook te krijgen, maar wat moeten ze dan precies doen om het te voorkomen? Mijn broer maakt zich al nerveus zonder dat HOXB13 ooit gevonden was en laat zich daarom met enige regelmaat controleren. Als je het dan toch krijgt, dan wil je er op tijd bij zijn en niet zoals ik de vraag moeten beantwoorden waarom je in hemelsnaam niet eerder naar de dokter bent gegaan. Mijn antwoord? Omdat ik geen tijd had. Ik was bezig te leven en daarin kwam een uurtje doktersbezoek niet van pas. Ik had wel wat beters te doen en eigenlijk denk ik er diep in mijn hart nog steeds zo over, hoewel ik echt niet suïcidaal van aard ben. Hebberig ben ik met alles wat ik leuk vind bezig. Van koken tot schrijven over overgewicht, van fotograferen tot romans schrijven, van reizen tot van mijn tuin genieten. Er is zoveel en ik heb een lange lijst dingen die ik eigenlijk ook nog zou moeten doen. Meer naar musea, meer lezen, meer naar mijn moeder, meer naar theater, meer met mijn zoon op reis, vaker mijn vrienden uitnodigen voor het eten, sneller naar de dokter als er iets is. Ik wil het allemaal graag, maar ik kom er simpelweg niet aan toe en het komt daardoor lelijk in het gedrang. De ontdekking van HOXB13 kan ik dan ook op geen enkele manier een plek geven in mijn overzicht van prioriteiten. Stel dat ik mijn HOXB13-status zou kennen, dan zou zelfs opbellen naar mijn mannelijke familieleden er waarschijnlijk bij in schieten. Toch pieker ik me zonder het te willen suf wat we met HOXB13 moeten doen. Uit gemakzucht denk ik ´doe maar niets´, want ik voel haarzuiver aan dat het ontwikkelen van een vaccin dat iets doet tegen HOXB13 hoogstwaarschijnlijk tot niets zal leiden. Van de 5100 mannen met prostaatkanker die onderzocht werden had 1,4% die mutatie. Bij 1400 mannen zonder propstaatkanker had slechts één HOXB13. Nou zou het mijn eerste idee om iedereen tijd te besparen door alle mannen die dat willen op hun 45ste te testen op HOXB13. Heb je het, dan weet je dat jij in elk geval wel heel stom zou zijn als je een bezoekje aan de dokter bij wat voor lullige klacht van plas- en pretorganen zou overslaan. Mocht er een betere en betaalbare test komen dan de PSA, dan zou je zelfs kunnen overwegen eens per twee jaar die te ondergaan. Je weet maar nooit. En als je vrij van HOXB13 bent? Als een echte kerel de dokter mijden omdat je kans relatief kleiner is? Stoer doorgaan tot het te laat is? Dat zou misschien ook niet zo´n bewijs van intelligentie zijn, want 98,6% van die 5100 mannen met prostaatkanker had geen HOXB13. Misschien moeten we er voorlopig maar niets mee doen behalve die telefoontjes aan enkele familieleden en moeten we hopen dat we minder dan 20 jaar nog moeten wachten op een effectieve behandeling. Terug