Week 16 -2012 Amerikaanse onderzoekers probeerden erachter te komen wat er gebeurt nadat mensen vanwege kanker behandeld zijn. Het clichéantwoord is natuurlijk dat ze dood gaan. Maar wat als dat nu niet gebeurt en hoe doe je eigenlijk zo´n onderzoek? De researchers doken in de bestanden van kankerartsen. Nu wordt er van alles door artsen over hun patiënten opgeschreven, maar stel je er niet te veel van voor. Kijk het zelf maar eens door. Al die kostelijke informatie die je aan ze hebt toevertrouwd lijkt te zijn verdampt en je bent alleen maar een ziekte geworden, die dan ook nog eens is ingedikt tot wat bloeduitslagen, de opmerkingen dat het met plassen en ontlasting goed gaat, maar met de potentie wat minder, dat de behandeling wordt voortgezet en af en toe zie je de uitslag van een scan. Ben ik dat dokter? Als je met die gegevens onderzoek moet doen over wat er met mensen gebeurt nadat ze een behandeling hebben ondergaan kom je daarom weinig te weten. Je weet hoe lang ze nog geleefd hebben. En als ze het nog een tijdje uithouden, dan kan ook in kaart gebracht worden waar ze uiteindelijk aan zijn overleden. Naarmate de tijd tussen de behandeling en het moment dat het grote licht uitgaat wordt de kans dat je aan iets anders dood gaat namelijk steeds groter. Bijvoorbeeld niet aan kanker van je prostaat, maar van je pancreas. Ik noem maar een dwarsstraat, maar dat je ook wel eens nog een gezwel in je pancreas kan krijgen, daar let je dokter natuurlijk niet op. Die is nu eenmaal van de prostaat en niet van een orgaan dat 40 centimeter ligt. Zelf ben ik beducht voor moedervlekken die van kleur veranderen of gaan jeuken. "Zou dat iets kunnen zijn?" vraag ik aan de prostaatman. Hij weet wel wat ik met ´iets´ bedoel. "Denk ik niet," zegt hij. "Het zou eens bekeken kunnen worden." Dat moet echter bij een ander loket, maar daar heb ik dan de energie niet meer voor. Er zijn geen mensen die beroerder gevolgd worden op andere gezondheidsklachten dan behandelde kankerpatiënten. Het kan toch niet zo moeilijk zijn om op zo´n ziekenhuisafdeling iets te organiseren om je als mens bij elkaar te houden, zodat je niet desintegreert in organen. Bijvoorbeeld dat de prostaatman onmiddellijk zegt. "Dan zullen we die moedervlekken meteen even bekijken." De gezondheidszorg is een noodzakelijk kwaad, een memento mori, dat je scherp houdt en je eraan herinnert dat aan alles een einde komt, maar voor wat er na je behandeling echt met je gebeurt heb je meer aan een opleiding. Uit alle onderzoeken die gedaan zijn naar gezondheid en levensduur blijkt dat met voorsprong scholing en interesse in de wereld waardoor je open blijft staan voor nieuwe dingen het meeste oplevert. Wel of niet een opleiding scheelt een jaar of zeven in levensduur. Leuke jaren omdat je je nooit verveelt en graag betrokken blijft bij alles wat verandert. Onderzoek toont ook aan dat je nooit te oud bent om te leren. Dus ook als ze net ontdekt hebben dat je kanker hebt kun je je nog ergens inschrijven. Verdiep je in strontkevers, postzegels van Mauritius, fotografie van de jaren vijftig, hoe de planeet gered kan worden, de oorspronkelijke bevolking van de Noord Oost Polder, alles is goed behalve je kanker, want we gaan het wel leuk houden. Voor de zekerheid benadruk ik maar even dat het om gemiddelden gaat. Ik heb een flinke opleiding achter de rug. Dat was nooit vervelend omdat ik van elke minuut genoot, en als ik terug kijk lijken die minuten op seconden zodat mijn leven voorbij is gevlogen. Dat ik met die kanker zit ligt dus niet aan mijn ijver bij het studeren. Ik hoor gewoon niet bij het gemiddelde. Bij ons in huis moet Marion maar zorgen dat we meewerken aan het bewijs dat leren en reizen gelukkig maken en mensen oud doen worden. Zij is in zoveel geïnteresseerd dat ze nog tot na haar honderdste door kan met studeren. Er is misschien één kleine kink in de kabel. Onderzoekers hebben aangetoond dat de partners van mensen met kanker 13 tot 29 procent meer kans hebben op een hartinfarct of een beroerte. Ze moet dus wel gezond blijven eten en veel aan sport doen om het vaandel van ons huis hoog te houden. Terug