Week 33-2012 Eigenlijk was ik van plan vandaag iets over de liefde te schrijven, maar vanmorgen werd mijn aandacht getrokken door een bericht in het AD dat mijn plan doorkruiste. ´Blunder Bonovo ziekenhuis kost man prostaat´. Normaal gesproken lees ik geen nieuws over de missers die in ziekenhuizen gemaakt worden. We hebben van het ziekenhuis onze eigentijdse tempel gemaakt, waar de hogepriesters van de geneeskunde beschikken over geluk en droefenis, leven en dood. Dat het gewoon mensenwerk blijft is moeilijk aanvaardbaar en heeft volgens mij daarom eigenlijk geen nieuwswaarde. Als het echter om prostaatkanker gaat ben ik onmiddellijk nieuwsgierig en sinds ik het bericht las laten de vragen me niet meer los. In het Bonovo ziekenhuis zouden vorig jaar de uitkomsten van het onderzoek naar het prostaatweefsel van twee mannen verwisseld zijn. Daardoor werd de geheel gezonde prostaat van één van beide mannen in een Duits ziekenhuis verwijderd. Hij werd daarbij impotent en incontinent. Ondertussen loopt een andere man niets vermoedend rond met een prostaat waarin kanker werd vastgesteld en die heeft volgens de krant kans om binnen enkele jaren te overlijden. De man die zijn prostaat verloren heeft bereidt nu een schadeclaim voor die in de tonnen zal lopen, vooral wegens derving van inkomsten. Grappig is dat, want ik zelf zou een miljoenenclaim indienen vanwege de opgelopen impotentie. Wat een verlies van kwaliteit van leven. Elk orgasme met de partner van wie je houdt is toch minstens tienduizenden euro´s waard en naarmate je ouder wordt en je minder jaren voor je hebt worden ze alleen maar kostbaarder. Het is een eenvoudige wetmatigheid in de economie: waar er minder van is wordt meer waard. Of zou een Nederlandse rechter denken dat in tijden van bezuiniging een man van 63 wel zonder kan? Bij het lezen van dit komkommernieuws in de zomermaanden word ik overvallen door een tsunami aan ongemakkelijke vragen. Wij kennen de details van zo´n zaak onvoldoende om er een behoorlijk oordeel over te vellen. Dat er geopereerd was duidt erop dat de kanker nog binnen het kapsel zat en niet uitgezaaid was. De man was 63 jaar oud. Zou dan een andere behandeling niet net zo goed mogelijk zijn geweest? Afwachten en goed onder controle blijven, eventueel hormonale behandeling. Uit onderzoek weten we dat het even effectief is als je de levensduur als uitgangspunt neemt. Ik ken inmiddels te veel gevallen van mannen die een operatie ondergingen en nu met een luier rondlopen en niet meer neuken. Eén daarvan betreft een man die besloot zich te laten opereren in het beste ziekenhuis van Europa. Daarvoor ging hij naar Frankrijk. Misschien heeft het land van Oh la la, de reputatie beter op de mannelijke capaciteiten te letten, maar ook hij bevindt zich nu in een geheel andere situatie dan voor de ingreep. Lusteloos en met natte broeken. Wat zal de invloed zijn op de relatie met de vrouw van de door het Bonovo ziekenhuis benadeelde man? Zal zij zeggen: "Jan, het is nooit veel geweest, maar nu is het vrijen met jou helemaal waardeloos. Vaarwel." Of zal zij bij Jan blijven en zal het huwelijk langzaam maar zeker verzuren omdat als ze op vakantie gaan hij niet ver meer kan wandelen omdat hij weer zijn luier moet verwisselen? Daardoor voelt hij zich misschien wel zo in zijn mannelijkheid aangetast dat hij er ook nog de hele dag over loopt te zeuren. Voorbij, mooie jaren van onbezorgd gezamenlijk geluk, want Jan heeft K en moest daardoor het risico lopen een ander te worden. Als een schaduw ligt het nu over zijn leven en dat van zijn geliefde. Kan Jan´s vrouw misschien ook nog een schadeclaim indienen? Dat zou redelijk zijn. Vragen, vragen, vragen. Sinds ik het nieuws las laten ze me niet meer los. Zo vraag ik me ook het volgende af: Is door deze vergissing de onvindbare andere man ontsnapt aan iets waar hij nog niet aan toe was? Loopt hij nu nog vrolijk van het leven te genieten en meldt hij zich over vier jaar pas weer als hij verschijnselen heeft, waarna alsnog de behandeling begonnen kan worden? En mocht hij daardoor een paar jaar eerder dood gaan, heeft hij het daardoor niet uiteindelijk toch beter getroffen dan de man die ten onrechte werd geopereerd? Want wat is nu erger een miserabel leven of een paar jaren? De vraag waar het allemaal op uitkomt is of dit niet een parabel is die zo in de eigentijdse bijbel past over de speling van het lot? Een verhaal dat we lezen en ons aanzet tot denken over wat ons door het toeval zo maar kan overkomen. Is de computer van het Bonovo ziekenhuis waarin de uitslagen opgeslagen worden misschien de doods van Pandora en geldt dat misschien niet voor elk ziekenhuis een beetje, of er nu een vergissing begaan wordt of niet? Terug